Over de Hoop

Over Korenmolen de Hoop valt veel te vertellen, en dat doen we graag. Een molen moet je voelen, een molen moet je ruiken, een molen moet je beleven. En dat kan, iedere zaterdag tussen 9:00 en 14:00 uur.

Om toch vast een tipje van de sluier op te lichten, hieronder een korte beschrijving van de molen.

“De Hoop” is zonder wieken een ongeveer 20 meter hoge, achtkante korenmolen, met riet gedekt. Met een wiek in de hoogste stand komt daar nog ruim 10 meter bij.

Boven de begane grond, waar zich het molenaarsverblijf bevindt, zijn in de molen nog vijf verdiepingsvloeren aangebracht, de zogenaamde zolders.

Van onder naar boven zijn dat

  • de tentoonstellingszolder, met o.a. een werkend model van een maalkoppel waartussen tarwekorrels gemalen worden tot volkorenmeel
  • de werkplaatszolder, waar door de molenaars onderdelen van de molen worden gerepareerd of nieuw worden vervaardigd
  • de maal- of stellingzolder, waar de molenaar buiten op de stelling de wieken in de wind zet en ze laat draaien, en binnen het graan maalt en meel verkoopt. Dus feitelijk ook de winkelzolder!
  • de steenzolder, waar het te malen graan ligt opgeslagen bij de twee koppels maalstenen
  • de smeerzolder, waar de wiekenas met reuzel wordt ingevet, net als de onderzijde van de kap van de molen, die over houten blokken (neuten) moet kunnen glijden om de kap met wieken en al naar de wind te draaien.

Gefilmde informatie is te vinden bij Markant, zie o.a. bovenwiel, modelmaalkoppel en maalkoppel.

Technische informatie is te vinden in de Nederlandse molendatabase. Zie aldaar.

Meer historische informatie vind je hierna onder Geschiedenis.

Spoorwiel en maalrondselGeschiedenis

Wanneer de eerste molen in Suameer is gebouwd is lastig vast te stellen. Boven de toegangsdeur aan de zuidkant is een steen gemetseld, met het jaartal 1867, maar reeds lang daarvoor in 1653 (dus in de tijd van Tromp, de Ruyter en Johan de Witt!) wordt er melding gemaakt van een “Rosmolen” in Suameer op het stuk grond waar nu “De Hoop” staat. Een rosmolen is een molen, die wordt aangedreven door een paard.

Veel historische informatie over de molen in Suameer/Sumar, het stuk grond waar de Boekomslagmolen nu staat en eigenaren ervan is te vinden in het boekje “De Hoop, De laatste industriemolen van Tytsjerksteradiel”, samengesteld door molenaar Kees Spithost. Dit boekje uit 1993 is te koop in de molen.

Tot 1867 is het vrij onduidelijk wanneer er molens hebben gestaan, en wat voor type molens dat dan waren. De huidige molen heeft een sluitsteen boven de zuidelijke toegangsdeur met het jaartal 1867. Die steen zat waarschijnlijk ook in de korenmolen die in 1882 is afgebrand, want de stenen onderbouw van die molen is bij de brand niet verloren gegaan. Vrijwel direct na de brand is de molen herbouwd.

Vermoedelijk is de molen beroepsmatig tot 1947 in bedrijf geweest. Op 17 maart 1964 komt de molen in bezit van de gemeente Tytsjerksteradiel. Er vindt een restauratie plaats in 1966, in welk jaar er ook een beperkte brand uitbreekt, met als gevolg dat de twee onderste zolders moesten worden vervangen.

In de jaren 1992 en 1993 werd er weer een restauratie uitgevoerd, draaien met de molen bleek eerder niet meer verantwoord. Sinds die tijd wordt de molen weer zeer regelmatig in werking gesteld door de vrijwillige molenaars.

In 2014 is de kap van de molen van een nieuwe rieten pet voorzien. In 2017 zijn onder andere diverse verrotte houten balken op de werkplaatszolder van nieuwe aangelaste koppen voorzien en zijn de muren weer opnieuw gevoegd. En buitenom is de molen weer nieuw in de verf gezet.